Strona główna Firma Analiza interesariuszy dla projektu „Innowacje – masz to jak w banku”

Analiza interesariuszy dla projektu „Innowacje – masz to jak w banku”

Chcesz poznać rzeczywisty układ władzy i ról związany z zarządzaniem projektem lub zarządzaniem przedsiębiorstwem? Musisz dowiedzieć się dlaczego i jakie wysuną roszczenia osoby powiązane z projektem oraz jaką przyjąć wobec nich strategię postępowania? Do tego właśnie służy analiza interesariuszy. Jak wygląda proces powstawania analizy interesariuszy możesz sprawdzić w artykule Analiza interesariuszy. Poniższy przykład analizy interesariuszy powstał według wytycznych tam zawartych.

Przeczytaj analizę interesariuszy przygotowaną dla projektu „Innowacje – masz to jak w banku”. Analiza ta służy do: rozpoznania osób pozytywnie lub negatywnie zaangażowanych w projekt, opisu ich roszczeń, określenia podstawy ich egzekucji, wskazania strategii, jaką mogą się posługiwać w celu bronienia swoich interesów oraz wytyczenia przeciwdziałań, które należy podjąć, aby realizowany projekt zakończył się sukcesem.

Uwaga! Zleć napisanie przykładu analizy interesariuszy. Zobacz tutaj.

Kompletny tekst: Analiza interesariuszy dla projektu „Innowacje – masz to jak w banku”

Spis treści


Wstęp
1. Identyfikacja interesariuszy projektu
2. Charakterystyka interesariuszy
3. Ocena znaczenia
4. Analiza stanowiska interesariuszy
5. Zalecana strategia postępowania wobec interesariuszy
Zakończenie
Spis rysunków i tabel

Wstęp

Wstęp


Wydaje się, że strategia rozwoju gospodarczego opartego na wiedzy i innowacjach już na trwałe wpisała się w postulaty Komisji Europejskiej. W dokumencie Europa 2020, mającym zastąpić obowiązującą od 2000 r. Strategię Lizbońską, zaproponowano szereg zmian, mających nie dopuścić w przyszłości do sytuacji, do jakiej doprowadził niedawny kryzys gospodarczy. Celem jest wzrost gospodarczy, tworzenie nowych miejsc pracy i rozwiązanie istniejących problemów społecznych. Zaproponowane rozwiązania koncentrują się w znacznym stopniu na gospodarce opartej na wiedzy i innowacjach, jak również tworzeniu nowych przewag konkurencyjnych, upatrując w tym szansę na zapewnienie stabilnych fundamentów dla dalszego rozwoju i zwiększania poziomu życia. Jednym z realizowanych projektów będzie Unia Innowacji, mająca ułatwić przekształcanie nowych innowacyjnych pomysłów w jak najbardziej realne produkty i usługi.

Tymczasem Polska nie jest gotowa na tak radykalne kroki. W rankingu Innovation Union Scoreboard mierzącym poziom innowacyjności, Polska zajęła w 2015 r. – 24 miejsce wśród 28 krajów członkowskich Unii Europejskiej, znajdując się tym samym nie tylko w grupie krajów ocenianych poniżej średniej dla UE, ale również niebezpiecznie blisko granicy krajów ocenianych najgorzej z całej Unii. Warto mieć także w pamięci, że przewaga konkurencyjna polskiej gospodarki opiera się obecnie na przewagach kosztowych, które z każdym kolejnym rokiem będą słabły. Według wyników Narodowego Programu Foresight „Polska 2020” konieczne jest stopniowe wzmocnienie mechanizmów wzrostu opartego na wiedzy i wysokiej jakości kapitale intelektualnym.

W odpowiedzi na te problemy i wyzwania będzie realizowany projekt mający na celu zwiększenie ilości innowacji wdrażanych w polskiej gospodarce poprzez zapewnienie przepływu innowacji z sektora nauki do sektora gospodarki. Jednak żeby to osiągnąć trzeba objąć szeroko zakrojonymi działaniami nie tylko uczelnie wyższe, ale również przedsiębiorców, którzy powinni uświadomić sobie jakie są ich oczekiwania i wyartykułować konkretne żądania. Stworzyć należy przyjazne warunki umożliwiające i zarazem promujące taką współpracę. Właśnie dla spełnienia tej potrzeby Uniwersytet Nauk Społecznych zdecydował się na realizację projektu „Innowacje – masz to jak w banku”. W jego wyniku ma powstać baza wiedzy o innowacjach, powstających na Uniwersytecie Nauk Społecznych oraz baza wiedzy na temat zapotrzebowania na projekty innowacyjne w polskich przedsiębiorstwach. Nie jesteśmy również zamknięci na inne jednostki naukowe, które chciałyby zamieścić informacje o swoich innowacjach w naszej bazie.

Zanim jednak to nastąpi, poddano analizie możliwości realizacyjne projektu poprzez przeprowadzenie analizy interesariuszy. Polegała ona na określeniu przewidywanych reakcji interesariuszy (zarówno tych pozytywnych, jak i negatywnych) wobec podejmowanych działań. Szczególne znaczenie mają reakcje negatywne, ponieważ określić należy przeciwdziałania, które będą je niwelowały i włączyć je do planu wdrożenia.

Przygotowanie tak złożonego przedsięwzięcia wymaga zastosowania spójnej metodologii, aby osiągnąć założone cele. Cały projekt zostanie zaplanowany w oparciu o narzędzia właściwe metodologii zarządzania cyklem projektu – Project Cycle Management (PCM). Jest to zestandaryzowana metoda wykorzystywana w przypadku funduszy unijnych. Opiera się na matrycy logicznej, której początki sięgają lat 60-tych XX wieku (zob. Tkaczyński, Świstak i Sztorc 2011: 24). Było to podejście metodologiczne zmierzające do poprawy systemów planowania i kontroli projektów, które w kolejnych latach ewoluowało. W latach 90-tych XX w. Komisja Europejska zaadaptowała tę metodę, stosując ją przy przygotowaniu i realizacji projektów w Unii Europejskiej. Nadano jej nazwę: zarządzanie cyklem projektu.

Zgodnie z tym podejściem do pełnego zdefiniowania projektu prowadzą fazy analizy i planowania, z których pierwszą jest analiza intersariuszy. Interesariuszem zaś jest osoba, grupa albo firma mogąca wpływać pozytywnie lub negatywnie na projekt.

W pierwszym rozdziale zidentyfikowano interesariuszy projektu, którzy następnie zostali szczegółowo scharakteryzowani pod względem interesów związanych z projektem, podstawy żądania ich uwzględnienia oraz przewidywanych strategii realizacji tych interesów. Następnie oceniono znaczenie interesariuszy, włączając ich do jednej z trzech grup: interesariuszy strategicznych, interesariuszy ważnych i interesariuszy pozostałych. Wykorzystano w tym celu metodę portfelową. W rozdziale czwartym przeanalizowano stanowisko interesariuszy strategicznych i ważnych wobec projektu, uwzględniając argumentację pozytywną i argumentację negatywną. Na końcu przedstawiono główne interesy blokujące oraz zalecaną strategię postępowania wobec poszczególnych interesariuszy.

To jest fragment tekstu. Dostęp do całości możesz uzyskać na stronie przyklady.jaknapisac.com.

Zobacz cały przykład


Komentarze

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here