Z artykułu dowiesz się czym jest bibliografia, z jakich elementów się składa i jak ją przygotować.


Bibliografia


Bibliografia stanowi wykaz dokumentów (książek, artykułów, publikacji elektronicznych itp.) cytowanych lub wykorzystywanych przez autora najczęściej pracy naukowej lub popularnonaukowej, które zostały uporządkowane alfabetycznie. Bibliografia może nosić różne nazwy: wykaz literatury, wykaz źródeł, literatura cytowana itp.

Rzetelnie przygotowana bibliografia stanowi wartość sama w sobie. Na jej podstawie wiadomo do jakich książek warto zajrzeć przy pracy nad określonym problemem. Jednak żeby tak się stało, autor bibliografii musi włożyć w swoje dzieło wiele trudu, a więc przejrzeć wiele materiałów i wyselekcjonować te najważniejsze, najbardziej przydatne i liczące się.

Kiedy planujesz zająć się jakimś zagadnieniem, poszukaj artykułów lub książek, które zostały napisane przez osoby, będące autorytetami w określonej dziedzinie lub branży. Dzięki skompletowanej przez nich bibliografii, będziesz wiedział(a) co jeszcze trzeba przeczytać i do jakich pism się odwołać we własnym tekście. Jest to także skuteczny sposób dotarcia do treści źródłowych. Jeśli natomiast nie wiesz kto jest autorytetem, tą drogą go odnajdziesz, chociaż zajmie to pewnie nieco więcej czasu.

Wskazówki

  • Wpisy w bibliografii umieszcza się w porządku alfabetycznym;

  • Bibliografię można podzielić na grupy, np. akty prawne, monografie, słowniki, publikacje elektroniczne itp.;

  • Ogólny schemat wpisu w bibliografii wygląda następująco:

    Autor, tytuł, miejsce i rok wydania.

    Czyli np.

    Cempel Czesław, Nowoczesne zagadnienia metodologii i filozofii badań, Poznań: 2003.

  • W przypadku pracy napisanej „pod redakcją”, najpierw podaje się tytuł publikacji, potem nazwisko redaktora ze skrótem „red.”

Wpis – opis występujących elementów

  • IMIĘ I NAZWISKO AUTORA – należy podawać w formie przyjętej z opisywanego dokumentu;

  • TYTUŁ – należy również podać w formie przyjętej z opisywanego dokumentu. Jeśli pozycja posiada podtytuł można go zamieścić, lecz nie trzeba (wskazane jest dodanie podtytułu w sytuacji, gdy tytuł niejasno dotyczy poruszanej problematyki).

  • NUMER TOMU – jeśli książka jest podzielona na tomy, zaznacza się to przez użycie skrótu „t.” i podaje numer tomu. Skrót ten umieszcza się po tytule;

  • WYDAWCA – jeśli występuje kilku wydawców, wpisuje się nazwę pierwszego. Można pominąć określenia typu: SA, sp. z o.o. itp.

  • MIEJSCE WYDANIA – jeśli występuje kilka miejsc wydania, można podać tylko to, które występuje jako pierwsze albo wszystkie łącząc je myślnikiem, np. „Warszawa-Koszalin”. Natomiast gdy nie ma informacji o miejscu wydania wpisuje się w nawiasach kwadratowych skrót „b.m.” (czytaj: bez miejsca);

  • ROK WYDANIA – należy stosować cyfry arabskie (np. 1999, 2012). Jeśli nie podano roku wydania wpisuje się w nawiasach kwadratowych skrót „b.r.” (czytaj: bez roku).

Przykład (pierwsza strona)

Poniżej zaprezentowana bibliografia została przygotowana pod system przypisów w tekście.

Bibliografia – przykład

BIBLIOGRAFIA

Literatura przedmiotu

  1. Babbie, Earl. 2007. Badania społeczne w praktyce. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Bałtowski, Maciej. 1998. Prywatyzacja przedsiębiorstw państwowych. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. Bałtowski, Maciej. 2002. Przekształcenia własnościowe przedsiębiorstw państwowych w Polsce. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
  4. Bałtowski, Maciej, Maciej Miszewski. 2006. Transformacja gospodarcza w Polsce. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
  5. Białyszewski, Henryk. 1970. Funkcjonalna koncepcja zmiany społecznej. „Studia Socjologiczne” 2: 63-98.
  6. Białyszewski, Henryk. 1972. Wstęp do wydania polskiego. W: T. Parsons. Szkice z teorii socjologicznej. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe.
  7. Bokszański, Zbigniew. 2007. Indywidualizm a zmiana społeczna. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
  8. Bohdziewicz, Piotr. 2002. Restrukturyzacja przedsiębiorstw w percepcji pracowniczej. W: Wzrost gospodarczy, restrukturyzacja i bezrobocie w Polsce. Ujęcie teoretyczne i empiryczne. S. Krajewski, T. Tokarski (red.). Łódź: Katedra Ekonomii Uniwersytetu Łódzkiego.
  9. Borowiecki, Ryszard i in. 2003. Gospodarka rynkowa jako główny kierunek zmian systemowych w Polsce w latach dziewięćdziesiątych XX wieku. W: Zarządzanie restrukturyzacją procesów gospodarczych. R. Borowiecki (red.) Warszawa: Difin.
  10. Fołtyn, Hanna. 2007. Klasyczne i nowoczesne struktury organizacji. Warszawa: Wydawnictwo Key Text.
  11. Frankfort-Nachmias, Chava, David Nachmias. 2001. Metody badawcze w naukach społecznych. Poznań: Zysk i S-ka.

Skomentuj